Η λέξη "φοβάμαι...."

Μία λέξη και πολλές εκδοχές για το πως τόσο τα παιδιά όσο και οι ενήλικες βιώνουν αυτό το αίσθημα φόβου που την δημιουργεί. 

 Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που εμείς οι άνθρωποι από παιδιά, όπως μας διδάσκουν οι γονείς μας, μαθαίνουμε να τον αποφεύγουμε περίτεχνα. Μαθαίνουμε είτε να τον κουκουλώνουμε αποφεύγοντας τον, είτε να τον καταπιέζουμε πιέζοντας τον εαυτό μας να μην τον δεί. Ο φόβος πολλές φορές κεκαλυμένα είναι ένα σοβαρό εμπόδιο τόσο για τα παιδιά όσο και για τους ενήλικες, που μπαίνει μπροστά μας και δεν μας αφήνει να προχωρήσουμε στο να γνωρίσουμε ουσιαστικά τόσο τον εαυτό μας όσο και τις αντοχές μας με αποτέλεσμα να μην μας αφήνει να διαχειριστούμε ουσιαστικά τα συναισθηματά μας. Ο πιο συχνός φόβος μας είναι αυτός της απόρριψης που μας κάνει να χάνουμε τον εαυτό μας, να σαμποτάρουμε εμάς και να φερόμαστε εντελώς διαφορετικά από αυτό που αρμόζει στα θέλω μας.

 Τι είναι όμως ο φόβος τελικά;
Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα του ανθρώπου που προκαλείται προστατευτικά όταν συνειδητοποιείται ένας πραγματικός ή πλασματικός κίνδυνος. Είναι ένα προστατευτικό συναίσθημα και αρκετά παρεξηγημένο τόσο από τα παιδιά όσο και από τους ενήλικες! Πολλές φορές τον φόβο τον εκφράζουμε σε καταστάσεις που ουσιαστικά αυτό που μας διακατέχει είναι το άγνωστο και το διαφορετικό και τότε και ως παιδιά και ως ενήλικες το μπερδεύουμε με το άγχος. Αυτά τα δύο όμως συναισθήματα είναι εντελώς διαφορετικά και όταν εμείς τα μπερδεύουμε φτιάχνουμε ένα κουβάρι που πραγματικά δεν ξετυλίγεται εύκολα.
Ας επιστρέψουμε όμως σε αυτή την λέξη που μόνο στο άκουσμα της ταραζόμαστε. Αν ρωτήσουμε τι είναι αυτό το συναίσθημα θετικό ή αρνητικό η απάντηση που θα λάβουμε θα είναι το αρνητικό. Φόβος λοιπόν παρεξηγημένο συναίσθημα αφού το να θέλουμε να προστατεύσουμε τον εαυτό μας σίγουρα είναι θετικό. Άρα και η λέξη φοβάμαι παρεξηγημένη τόσο απ΄τα παιδιά όσο και από τους ενήλικες. Έτσι και λόγω του ότι δεν μάθαμε να τον διακρίνουμε δεν μπορούμε να κάνουμε και τίποτα για να τον δούμε θετικά. Ο φόβος πρέπει να αντιμετωπίζεται και τα όπλα που έχουμε απεναντί του είναι πολύ συγκεκριμένα: εικόνα εαυτού, ενσυναίσθηση, συνειδητοποίηση και πράξη. Άλλωστε τι είναι προτιμότερο να τον δούμε θετικά; ή αρνητικα; Κι αν τον δούμε αρνητικά τι θα καταφέρουμε; Κι αν τον δούμε θετικά; Το μόνο σίγουρο είναι πως ότι κι αν αποφασίσουμε να κάνουμε κατά την προσπάθεια μας να τον αντιμετωπίσουμε, θα έχουμε κερδίσει κάτι πολύ σημαντικό. Την συνέπεια στον εαυτό μας!

Γαλανού Σταυρούλα
Λογοθεραπεύτρια
Λόγου Ίασις-Γαλανού Σταυρούλα
Αθανασίου Διάκου 26, Ελληνικό
logou_iasis@hotmail.com

Illustration via Paula J. Becker

Ευτυχισμένα παιδιά χρειάζονται ευτυχισμένους γονείς! (Μέρος 2ο)

 Πολλοί γονείς από την στιγμή που θα παίξουν τον ρόλο του γονέα ξεχνούν τον εαυτό τους και ζούν μονάχα για τα παιδιά τους. Αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος. Μέσα σε αυτό οι γονείς αθελά τους δίνουν τον ρολό του γονέα στα παιδιά τους και αυτά συνεχώς παίζουν ένα παιχνίδι ικανοποίησης ως προς τους γονείς για να καταφέρουν να κερδίσουν την ατομική τους ευτυχία. Έτσι οι γονείς αφήνουν τα θέλω τους, παρατούν την σχέση τους, δεν φροντίζουν τον εαυτό τους και πέφτουν πάνω στα παιδιά τους καταλήγοντας να έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους σαν άνθρωποι, σαν γονείς και σαν σύντροφοι. Όταν όλα αυτά τα συνειδητοποιήσουν πρέπει να δράσουν. Να τα πούν στον συντροφό τους και να καταβάλλουν ουσιαστική προσπάθεια για να επαναπροσδιορίσουν τους ρόλους μέσα στο σύστημα της οικογενειάς τους. Αν αυτή η προσπάθεια γίνει ουσιαστικά και δεν επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα θα πρέπει να σκεφτούν σοβαρά και ώριμα την επιλογή που θα κάνουν. Το να ζούν συμβιβαστικά σίγουρα όπως αναφέραμε και σε προηγούμενο άρθρο δεν θα κάνει ποτέ τα παιδιά τους ευτυχισμένα. Σε αντίθεση θα τους μάθει να συμβιβάζονται στην ζωή τους και να μην κυνηγούν τα όνειρα και τις επιθυμίες τους. Θα τους μάθει να παραιτούνται από το μέλλον τους και την ίδια τους την ζωή. Θα τους μάθει να καταπιέζουν τα θέλω τους και να λειτουργούν με πρέπει που δεν θα είναι δικά τους. 

 
 Όπως αναφέραμε, η απόφαση ενός χωρισμού δεν είναι μία απόφαση που πρέπει να παίρνεται από τους γονείς εν βρασμώ. Πρέπει να είναι μία ώριμη απόφαση και αυτό σημαίνει πως μέσα σε αυτήν δεν χωρά θυμός. Το πρώτο πράγμα που πρέπει οι γονείς να καταφέρουν είναι μία ώριμη συζήτηση μεταξύ τους χωρίς θυμό. Και οι δύο χωρίς να κατηγορήσουν ο ένας τον άλλον θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να επικοινωνήσουν ξεκάθαρα ο ένας στον άλλον την ανάγκη του. Η συζήτηση θα πρέπει να αφορά την ευτυχία των παιδιών και μέσα σε αυτήν θα πρέπει να αναφερθούν και οι δύο στο τι θεωρούν ότι θα έκανε ουσιαστικά ευτυχισμένα τα παιδιά τους, χωρίς να ξεχνούν ότι τα παιδιά θέλουν να τους βλέπουν ξεχωριστά αλλά και μαζί ευτυχισμένους για να νιώθουν ασφάλεια και να μην παίρνουν το βάρος της ευτυχίας τους πάνω τους. Από εκεί και πέρα ακόμα κι αν κάποιος από τους δύο δεν μπορεί να διαχειριστεί τον θυμό του θα πρέπει ο άλλος να γίνει δέκτης όσο κι αν αυτό πονά με στόχο τα παιδιά. Το να διασφαλίσουμε στα παιδιά την ευτυχία τους απαιτεί το να είμαστε ξεκάθαροι στο ότι αλλάζουν τα δεδομένα σε ότι αφορά την σχέση μεταξύ των γονέων αλλά σε καμία περίπτωση αυτό δεν αλλάζει την γονεΐκη μας σχέση μαζί τους. Αυτό θα βοηθήσει και τα δύο μέλη της σχέσης να μην αλλάξουν καθημερινές συνηθείες τους και να μην ταράξουν τα δεδομένα μέσα στα οποία τα παιδιά μεγαλώνουν καθώς επίσης και να μην αλλάξουν για κανέναν από τους δύο τα δεδομένα της καθημερινότητας επομίζοντας παραπάνω ευθύνες σε αυτόν που θα έχει την επιμέλεια. Στα παιδιά θα πρέπει να γίνεται ξεκάθαρη συζήτηση κι από τους δύο γονείς για την αλλαγή των δεδομένων στην συζηγική σχέση και να γίνεται ξεκάθαρο με συγκεκριμένο τρόπο το ότι τίποτα δεν αλλάζει στην γονεική σχέση. Ο δρόμος που θα περπατήσουν από εκεί και πέρα δεν θα είναι εύκολος όμως αν αυτά που είπαν τα τηρήσουν τα παιδιά πολύ σύντομα θα κατανοήσουν ξεκάθαρα την καινούρια κατάσταση και το σημαντικότερο όλο αυτό θα το έχουν βιωσει μέσα σε ένα περιβάλλον που θα τους έχει δώσει συναισθηματική αλλά και πρακτική ασφάλεια. Έτσι, ο στόχος του ευσυνείδητου γονέα, που είναι να μεγαλώσει ευτυχισμένα παιδιά που θα ζήσουν για αυτά την ζωή τους, θα μάθουν να διεκδικούν, να παλεύουν και θα είναι ώριμοι ενήλικες θα επιτευχθεί.

 Ως γονείς δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εκτός από τον ρόλο μας ως γονείς έχουμε να παίξουμε και άλλους ρόλους με σημαντικότερο αυτόν των δικών μας επιθυμιών και αναγκών που θα μας κάνει ευτυχισμένους άρα και πολύ καλύτερους γονείς. Ευτυχισμένα παιδιά χρειάζονται ευτυχισμένους γονείς!

Γαλανού Σταυρούλα

Λογοθεραπεύτρια

Λόγου Ίασις-Γαλανού Σταυρούλα

Αθανασίου Διάκου 26, Ελληνικό

logou_iasis@hotmail.com

 Διαβάστε και το πρώτο άρθρο της Σταυρούλας Γαλανού "Ευτυχισμένα παιδιά χρειάζονται ευτυχισμένους γονείς!" 

 Illustration via Pascal Campion

 

Ευτυχισμένα Παιδιά χρειάζονται Eυτυχισμένους Γονείς!

  Πολλές φορές οι γονείς βρίσκονται μπροστά σε ένα ψυχολογικό αδιέξοδο που αφορά την σχέση τους. Δεν είναι ευτυχισμένοι μέσα στην καθημερινότητα τους και δεν μπορούν να βρούν την ευτυχία μέσα στην συμβίωση με τον συντροφό τους. Τότε λοιπόν μες στο μυαλό τους υπάρχει μία και μόνο σκέψη ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. Μία βασική σκέψη που τους ταλαιπωρεί είναι το αν θα πληγώσουν τα παιδιά τους αν εκείνοι πάρουν την απόφαση να αλλάξουν την ζωή τους. Τα κοινωνικά πρότυπα εναντιώνονται σε κάθε τους επιθυμία και πολλές φορές καταλήγουν να συμβιώνουν τυπικά για τα παιδιά. Και τα παιδιά τελικά είναι ευτυχισμένα?

Η ευτυχία των παιδιών μέσα σε μία οικογένεια αφορά την ευτυχία όλων των μελών που την απαρτίζουν. Η οικογένεια λειτουργεί σαν ένα σύστημα και τα παιδιά για να νιώθουν ασφαλή και ευτυχισμένα πρέπει να ξέρουν ότι οι γονείς τους ατομικά αλλά και μαζί είναι ευτυχισμένοι. Όσο περίεργο κι αν μας φαίνεται αν τα παιδιά μεγαλώνουν σε μία οικογένεια χωρίς ατομικά ευτυχισμένους γονείς το διασθάνονται και προσπαθούν συνεχώς να τους κάνουν ευτυχισμένους. Άρα μπαίνουν μέσα σε ένα φαύλο κύκλο συμπεριφορών που έχουν ως στόχο την ατομική ευτυχία των γονέων τους. Βαρύς ο ρόλος για ένα παιδί να προσπαθεί να κάνει τους γονείς ευτυχισμένους, να προσπαθεί να τους φέρει κοντά και να έχει απορίες και ερωτηματικά που πολλές φορές καταλήγουν στο να κατηγορήσει τον ίδιο του τον εαυτό για την δυστυχία των μελών της οικογενείας του.

Σύμφωνα λοιπόν με όλα τα παραπάνω ένα απ' τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι γονείς είναι να παραμένουν σε μία συμβίωση για τα παιδιά αφού όπως είναι ευδιάκριτο από μαρτυρίες παιδιών που έχουν βιώσει τέτοιες καταστάσεις (ακόμα κι όταν αυτές λειτουργούν χωρίς εντάσεις στην καθημερινότητα) κάθε άλλο παρά καλό κάνουν στα παιδιά.
Ως γονείς οφείλουμε να πάρουμε τισ σωστές αποφάσεις με ωριμότητα, να σκεφτούμε αν μπορούμε να βρούμε κώδικες επικοινωνίας με τον συντροφό μας που θα μας βοηθήσουν να νιώθουμε ευτυχισμένοι ατομικά για να δώσουμε ουσιαστική ευτυχία και στα παιδιά μας. Αν καταβάλουμε την ουσιάστικη προσπάθεια μας και φτάσουμε σε αδιέξοδο συζητώντας με τον συντροφό μας και αναλαμβάνοντας τις ευθύνες που μας αναλογούν, τότε ήρθε η ώρα να πάρουμε σωστές αποφάσεις.

Ένα διαζύγιο σίγουρα δεν αποτελεί εύκολη διαδικασία. Αν όμως η απόφαση παρθεί ώριμα, αναλάβουμε τις ευθύνες μας και εξηγήσουμε στα παιδιά μας τι συμβαίνει χωρίς να κρύψουμε τίποτα και χωρίς να παίξουμε τα παιχνίδια των κοινωνικών προτύπων που στοιχειώνουν τις ζωές μας, σίγουρα θα βρούμε τις λύσεις να έχουμε ουσιαστική σχέση γονέα με τα παιδιά μας χωρίς να τα ταράξουμε.

Μακροπρόθεσμα λοιπόν μία τέτοια απόφαση σίγουρα θα προσφέρει μεγαλύτερη ευτυχία στα παιδιά. Μην ξεχνάμε ότι για να είναι τα παιδιά μας ευτυχισμένα πρέπει πρώτα να είμαστε εμείς!

 

Γαλανού Σταυρούλα

Λογοθεραπεύτρια

Λόγου Ίασις-Γαλανού Σταυρούλα

Αθανασίου Διάκου 26, Ελληνικό

logou_iasis@hotmail.com

 

Illustration by Maria Bogade 

Η ένταξη μη λεκτικών παιδιών με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή σε κανονικό σχολικό πλαίσιο με παράλληλη στήριξη

Πολλοί γονείς παιδιών που βρίσκονται στο φάσμα της διάχυτης αναπτυξιακής διαταραχής και δεν έχουν καταφέρει να αναπτύξουν λεκτική επικοινωνία βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα ιδιαίτερα δύσκολο ερώτημα: Να πάμε σε κανονικό ή σε ειδικό σχολείο; 

Σαφώς και η απάντηση σε αυτό το δύσκολο ερώτημα δεν είναι εύκολη και εξαρτάται από πολλά πράγματα, αφού κάθε παιδί είναι ξεχωριστό. Για την ένταξη ενός μη λεκτικού παιδιού με ΔΑΔ σε κανονικό σχολικό πλαίσιο δεν παίζει ρόλο μόνο το αν είναι λεκτικό ή όχι, και κατά την προσωπική μας άποψη κακώς οι αρμόδιοι φορείς του υπουργείου Παιδείας έχουν αυτό το κριτήριο ως βασικό για την γνωμάτευση που θα δώσουν. Υπάρχουν παιδιά που δεν είναι λεκτικά κι όμως με την βοήθεια Εναλλακτικών ή Υποστηρικτικών Συστημάτων Επικοινωνίας μπορούν να ενταχθούν σε κανονικό πλαίσιο με παράλληλη στήριξη. Ένα παιδί, λοιπόν, με ΔΑΔ μπορεί και έχει δικαίωμα να ενταχθεί σε κανονικό σχολικό πλαίσιο είτε έχει είτε δεν έχει λεκτική επικοινωνία.

Τι όμως είναι αυτό που μπορεί να βοηθήσει ένα μη λεκτικό παιδί να ενταχθεί σε κανονικό σχολείο και πώς θα πρέπει να δομηθεί το πρόγραμμα του;

Το πρώτο μέλημα γονέων και ειδικών είναι το παιδί αυτό, από πολύ μικρή ηλικία, να έχει μπει σε ένα αποκαταστασιακό πρόγραμμα που θα στοχεύει, αν το παιδί έχει την ικανότητα, στην επικοινωνία. Κι όπως είπαμε και στο προηγούμενο τεύχος η επικοινωνία δεν είναι μόνο ο λόγος. Το παιδί θα πρέπει από πολύ μικρή ηλικία να έχει εκπαιδευτεί σε ένα Εναλλακτικό ή Υποστηρικτικό Σύστημα Επικοινωνίας και η χρήση αυτού να έχει γενικευτεί και στο σπίτι και στο σχολικό πλαίσιο. Το παιδί θα πρέπει να έχει προετοιμαστεί για αυτή την είσοδο έχοντας δουλέψει σε ειδικές ομάδες με άλλα παιδιά. Το Εναλλακτικό ή Υποστηρικτικό αυτό Σύστημα θα πρέπει να έχει τροποποιηθεί ώστε να μπορεί να είναι λειτουργικό μαθησιακά. Από εκεί και πέρα οι ειδικοί που δουλεύουν με το παιδί είναι αυτοί που θα καθοδηγήσουν τόσο τους γονείς όσο και το σχολικό πλαίσιο ώστε να αποδεχθεί την χρήση του Συστήματος από το παιδί. Η δουλειά αυτή θα πρέπει να γίνει ομαδικά. Οι θεραπευτές του παιδιού θα πρέπει να επισκεφτούν το σχολικό πλαίσιο αφού πρώτα πάρουν την άδεια από τον αρμόδιο σχολικό σύμβουλο και να εκπαιδεύσουν τους δασκάλους των παιδιών. Θα πρέπει να βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία με το σχολικό πλαίσιο και να έχουν φτιάξει από κοινού ένα ατομικό εκπαιδευτικό πλάνο για το παιδί με μόνο στόχο την καλύτερη εκπαίδευση του. Θα πρέπει να προσαρμόζουν το σύστημα επικοινωνίας του παιδιού σε σχέση με το ατομικό εκπαιδευτικό του πρόγραμμα και να είναι σε θέση να δίνουν άμεσες λύσεις στους δασκάλους για την ομαλή λειτουργία του τμήματος. Σε όλη αυτή την διαδικασία λοιπόν θα πρέπει θεραπευτές και εκπαιδευτικοί να είναι μία ομάδα. 

Σε περιπτώσεις όπου το ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό που θα λειτουργήσει παράλληλα, διαλέξουν οι γονείς, να είναι ιδιωτικό, οι θεραπευτές του παιδιού θα πρέπει να είναι σε θέση να βρουν στους γονείς ειδικό εκπαιδευτικό. Ο ειδικός εκπαιδευτικός θα πρέπει να έχει εκπαιδευτεί από τους θεραπευτές του κέντρου και να εποπτεύεται συστηματικά από αυτούς. Η ένταξη και η παράλληλη στήριξη για να λειτουργήσει σωστά θα πρέπει να γίνει και σωστά. 

Η έως τώρα εμπειρία μας άλλωστε μας έχει δείξει ότι υπάρχουν παιδιά που μέσα από την Χρήση Εναλλακτικών ή Υποστηρικτικών Συστημάτων Επικοινωνίας έχουν καταφέρει και να ενταχθούν ομαλότατα σε κανονικά σχολικά πλαίσια καθώς επίσης και να ακολουθήσουν με τον δικό τους ρυθμό το αναλυτικό πρόγραμμα μάθησης.
Θα πρέπει οι ειδικοί που δουλεύουν με το παιδί σε αποκαταστασιακό πρόγραμμα να έχουν κάνει τις σωστές επιλογές και να κρίνουν αντικειμενικά εάν το παιδί θα το βοηθήσει το κανονικό πλαίσιο ή όχι. Άλλωστε υπάρχουν και παιδιά που έχουν ανάγκη να εντάσσονται σε ειδικά πλαίσια και μπορούν να καταφέρουν πολλά μέσα σε αυτά.
Η μάθηση είναι δικαίωμα όλων. Ας αφήσουμε τα παιδιά να μας εκπλήξουν με τις δυνατότητες τους. Ας προσπαθήσουμε να τους παρέχουμε ολοκληρωμένη βοήθεια για να επιτύχουν αυτό που και εμείς οι ίδιοι οι θεραπευτές και οι γονείς πολλές φορές δεν πιστεύουμε.

Αυτούσιος Διάλογος μέσω Η/Υ μη λεκτικού παιδιού που φοιτεί σε ειδικό πλαίσιο με τον θεραπευτή του:
Θεραπευτής: Καλησπέρα. Τι έκανες σήμερα το πρωί;
Παιδί: Πήγα στο σχολείο της μαμάς.
Θεραπευτής: Και πως πέρασες στο σχολείο της μαμάς;
Παιδί: Πολύ ωραία.
Θεραπευτής: Σου άρεσε πιο πολύ από το δικό σου σχολείο;
Παιδί: Ναι. Εκεί είδα περισσότερα βιβλία. Μαθαίνεις πιο πολλά πράγματα.
Θεραπευτής: Θα ήθελες να πηγαίνεις εκεί σχολείο.
Παιδί: Ναι.

Γαλανού Σταυρούλα

Λογοθεραπεύτρια

Λόγου Ίασις-Γαλανού Σταυρούλα

Αθανασίου Διάκου 26, Ελληνικό

logou_iasis@hotmail.com

Υποστηρικτικοί και Εναλλακτικοί Τρόποι Επικοινωνίας Και Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές

O λόγος είναι το βασικότερο αγαθό που έχει ο άνθρωπος. Τι θα γινόταν αν δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε και να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας; Πως θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε το πνεύμα μας και να δημιουργήσουμε πολιτισμούς;

Η απάντηση σε αυτά τα δύο ερωτήματα είναι πολύ απλή, αν ο άνθρωπος δεν είχε την ικανότητα να δημιουργεί λόγο δεν θα είχε καταφέρει τίποτα από όλα αυτά που έχουμε εμείς σήμερα. Τι γίνεται όμως με τους ανθρώπους που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν στις μέρες μας λόγο κάποιας διαταραχής;

Όπως όλοι γνωρίζουμε υπάρχουν πολλοί άνθρωποι γύρω μας που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν με το κοινωνικό τους περιβάλλον και για αυτό τον λόγο οι επιστήμονες ασχολήθηκαν από πολύ νωρίς με την δημιουργία διαφόρων συστημάτων που αντικαθιστούν ή υποστηρίζουν την επικοινωνία, στα άτομα που για οποιουσδήποτε λόγους δεν μπορούν να επικοινωνήσουν. Σύμφωνα με στατιστικές έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί, ανά τον κόσμο, 1 άνθρωπος στους 1000 χρειάζεται για να επικοινωνεί με τους γύρω του ένα εναλλακτικό ή υποστηρικτικό τρόπο. Έτσι λοιπόν δημιουργήθηκαν οι Εναλλακτικοί και Υποστηρικτικοί Τρόποι Επικοινωνίας που δεν είναι τίποτε άλλο από τρόπους που κατά καιρούς επινοήθηκαν ώστε να αντικαταστήσουν ή να επαυξήσουν τη ομιλία.

Tα παιδιά που βρίσκονται στο φάσμα της διάχυτης αναπτυξιακής διαταραχής ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. Έτσι μπαίνοντας σε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης θα πρέπει να εκπαιδεύονται από ειδικούς λογοθεραπευτές να μαθαίνουν να επικοινωνούν λειτουργικά πολλές φορές μέσα από Εναλλακτικούς ή Υποστηρικτικούς Τρόπους Επικοινωνίας. Τι είναι όμως οι εναλλακτικοί ή υποστηρικτικοί τρόποι επικοινωνίας;
 
Σύμφωνα με τον διεθνή ορισμό Εναλλακτική ή Υποστηρικτική Μέθοδος Επικοινωνίας ορίζεται οποιοσδήποτε τρόπος μπορεί να προσφέρει επικοινωνία για τα άτομα που για οποιονδήποτε λόγο δεν έχουν την δυνατότητα να επικοινωνήσουν με προφορικό ή γραπτό λόγο. Οποιαδήποτε μέθοδος, μπορεί να δημιουργηθεί για να υποστηρίξει ή για να αντικαταστήσει την ομιλία και την γραφή, θεωρείτε Εναλλακτικός ή Υποστηρικτικός Τρόπος Επικοινωνίας. Ποια μορφή όμως έχει ένας Εναλλακτικός ή Υποστηρικτικός Τρόπος Επικοινωνίας;

Οι Εναλλακτικοί ή Υποστηρικτικοί Τρόποι Επικοινωνίας χωρίζονται σε δύο κύριες μορφές, αυτούς που χρησιμοποιούν βοηθητικά μέσα όπως βιβλία ή πλατφόρμες επικοινωνίας με σύμβολα ή εικόνες κι αυτούς που δεν χρησιμοποιούν βοηθητικά μέσα αλλά εκφράσεις προσώπου, χειρονομίες και γλώσσα σώματος. Για κάθε ενδιαφερόμενο ο Εναλλακτικός ή Υποστηρικτικός Τρόπος Επικοινωνίας θα πρέπει να επιλέγεται πολύ προσεκτικά με βάση κάποια συγκεκριμένα κριτήρια και ανάλογα τις εξατομικευμένες δυνατότητες του. Για να επιλέξουμε τον τρόπο επικοινωνίας πρέπει να δοθεί βάση στους λόγους που μας οδήγησαν στην δημιουργία του και στις ανάγκες που θέλουμε να καλύψουμε. Θα πρέπει ταυτόχρονα να είμαστε πολύ προσεκτικοί στην επιλογή των θεραπευτών που θα εκπαιδεύσουν το παιδί. Η σωστή εκπαίδευση από εξειδικευμένους θεραπευτές έχει ως αποτέλεσμα την σωστή χρήση. Σκοπός της χρήσης των Εναλλακτικών και Υποστηρικτικών Τρόπων Επικοινωνίας είναι η ομαλότερη Επικοινωνία. Η διαφορά ανάμεσα στους όρους Εναλλακτικός και Υποστηρικτικός τρόπος Επικοινωνίας βρίσκεται στο ότι ο Εναλλακτικός αντικαθιστά πλήρως την ομιλία και χρησιμοποιείται ως μέσο επικοινωνίας ενώ ο Υποστηρικτικός επαυξάνει ή εμπλουτίζει την ήδη υπάρχουσα.
 
Πως μπορούμε όμως να δημιουργήσουμε ένα Εναλλακτικό ή Υποστηρικτικό Τρόπο Επικοινωνίας και πως μπορούμε να τον ενισχύσουμε με νέα τεχνολογία. Οποιοσδήποτε Εναλλακτικός ή Υποστηρικτικός Τρόπος Επικοινωνίας μπορεί να ενισχυθεί μέσω της Νέας Τεχνολογίας με μοναδικό κριτήριο το να ανήκει στην κατηγορία των τρόπων που χρησιμοποιούν βοηθητικά μέσα.

Ο τρόπος απλός! Ειδικοί Λογοθεραπευτές που έχουν εκπαιδευτεί στην δημιουργία των Εναλλακτικών ή Υποστηρικτικών Μεθόδων Επικοινωνίας σε συνεργασία με ανάλογο Εργοθεραπευτή και έναν απλό Προγραμματιστή μπορούν να προσαρμόσουν σε απλές πλατφόρμες τα σύμβολα ή τις εικόνες, να προσθέσουν φωνή ή όχι, να προσαρμόσουν πληκτρολόγια, οθόνες ή ποντίκια. Σκοπός η πιο λειτουργική χρήση του εναλλακτικού συστήματος σε κάθε κοινωνική περίσταση. Το κόστος; Όχι ιδιαίτερο πέραν της αμοιβής των Ειδικών που θα δημιουργήσουν το πρόγραμμα και την αγορά των εξαρτημάτων (υπολογιστής χεριού – προσαρμοσμένο πληκτρολόγιο, οθόνη ή ποντίκι).
Το όφελος; Λειτουργική Επικοινωνία χωρίς εμπόδια! Ανεκτίμητο!

Γαλανού Σταυρούλα

Λογοθεραπεύτρια

Λόγου Ίασις-Γαλανού Σταυρούλα

Αθανασίου Διάκου 26, Ελληνικό

logou_iasis@hotmail.com